Με λογισμό και μ’ όνειρο, τι χάρ’ έχουν τα μάτια …
Με την εντυπωσιακή συμμετοχή του συνόλου της εκπαιδευτικής κοινότητας του 8ου Γυμνασίου Αμαρουσίου αποχαιρετήσαμε τη σχολική χρονιά!
Μέρος της προσφώνησης του Διευθυντή κ. Θανάση Ραφτόπουλου
«Συνεπαρμένοι από το Σολωμικό στίχο (Σχεδίασμα Γ των Ελεύθερων Πολιορκημένων) αποχαιρετούμε τη σχολική χρονιά 2021- 2022 και αντικρύζουμε τη νέα 2022 -2023. Με λογισμό και μ όνειρο λοιπόν! Γιατί; Μα γιατί είναι μια στάση ζωής απέναντι στο χθες, το σήμερα και το αύριο του 8ου Γυμνασίου Αμαρουσίου. Σε έναν κόσμο που διαρκώς αλλάζει ο λογισμός και τ’ όνειρο – η ορθολογική σκέψη και η δημιουργική φαντασία – θα μας χρειαστούν εξίσου για να αντιμετωπίσουμε τις όποιες προκλήσεις έρχονται! Εμείς οι καθηγητές και οι καθηγήτριές σας, εμείς οι Γονείς και Κηδεμόνες σας, αγωνιζόμαστε να σας προσφέρουμε ό,τι αγαθό και καλλίκαρπο διαθέτουμε, εμμένοντας στις πανανθρώπινες αξίες και ιδανικά. Κι εσείς μοχλεύετε το « είναι» μας με το περίσσευμα της καρδιάς σας όπως αποτυπώνεται στα μάτια σας. Γι αυτό είμαστε εδώ σήμερα, για να γιορτάσουμε μαζί το τέλος αλλά και συνάμα τη νέα αρχή! Σε αυτή τη βραδιά αποφοίτησης της Γ Τάξης και και της προαγωγής των Α και Β Τάξεων δίνουμε το «παρών» για να σας θαυμάσουμε, να σας πούμε ότι σας αγαπάμε και ευχόμαστε κάθε αρίζηλο και αριπρεπές.
Η γιορτή μας αρθρώνεται σε δύο μέρη για να δικαιώσει το θεματικό της τίτλο.
Α Μέρος
Με λογισμό….
Ο συνθέτης Πυθαγόρας το τονίζει άλλωστε Ρωμιοσύνη ρωμιοσύνη δε θα ησυχάσεις πια ένα χρόνο ζεις ειρήνη και τριάντα στη φωτιά. Φωτιά σε μια ημέρα χαράς;;; Ναί, γιατί όχι αφού η χαρά οφείλει να συμπορεύεται με τη φωτιά, τη φωτιά της προόδου, της εξέλιξης, των συναισθημάτων και της προσήλωσης στη ζωή. Η ιστορία μας διδάσκει τι δεν πρέπει να κάνουμε, τί να αποφεύγουμε. Αναδεικνύει όμως και τη συγκλονιστική προϋπόθεση της εθνικής μας ύπαρξης. Να είμαστε στο Εμείς κι όχι στο Εγώ. Να γιατί με την αναψυχή της βραδιάς, θα λειάνουμε και τη ψυχή μας. Στόχος μας να θυμηθούμε, να αισθανθούμε, να τραγουδήσουμε και να χορέψουμε σε ρυθμούς Ελληνικούς αναζητώντας το αποτύπωμα των Μικρασιατών προγόνων μας στο νεώτερο Ελληνισμό. Και μαζί να ανταμώσουμε στο χοροστάσι, εδώ που ο ένας υπάρχει μόνο σε σχέση με τον Άλλο. Και το Εμείς συγκλονίζει!!!
Γιατί; Μα γιατί
Η Ελλάδα μια, ακομάτιαστη και αμέτρητη Μητέρα,
μια των Ελλήνων η ψυχή!
…βοήθα, Άγγελε του Τραγουδιού, ν’ ανθίση ο άσπρος κρίνος //
των Ευαγγελισμών.
Ευαγγελίστε μας τη χαρά της ζωής!
Αγαπητές και αγαπητοί
Η ιστορία δεν είναι αυτό που έγινε χθες, αλλά μάλλον αυτό που θα ξαναγίνει γιατί πάνω απ όλα είναι έργα και ημέρες όπως γράφει ο Ησίοδος. Η μεγάλη της αξία είναι η προβολή της στο μέλλον. Γι αυτό μας προσφέρει την ερμηνεία, τη ματιά, τη θεώρηση των πραγμάτων. Είναι μια δυναμική διαδικασία. Σήμερα λοιπόν θυμόμαστε με το Σύλλογο των Διδασκόντων το λόγο του Νομπελίστα Γιώργου Σεφέρη όταν είπε “Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται καθετί ζωντανό, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Άλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά· κανόνας της είναι η δικαιοσύνη. Στην αρχαία τραγωδία, την οργανωμένη με τόση ακρίβεια, ο άνθρωπος που ξεπερνά το μέτρο πρέπει να τιμωρηθεί από τις Ερινύες. O ίδιος νόμος ισχύει και όταν ακόμη πρόκειται για φυσικά φαινόμενα: «Ήλιος ουχ υπερβήσεται μέτρα» λέει ο Ηράκλειτος· «ει δε μη, Ερινύες μιν Δίκης επίκουροι εξευρήσουσιν»*. Αυτές τις ερινύες δεν τις θέλουμε πια. Ο Ιωνικός κόσμος, ο Ελληνικός κόσμος σήμερα τιμάται από τη νέα γενιά της πατρίδας μας και θέλουμε να σας παρακαλέσουμε να ενθαρρύνετε τα παιδιά μας που μετέχουν της προσπάθειας αυτής με ένα ζεστό χειροκρότημα. Γι αυτό αφιερώνουμε στα παιδιά μας το ποίημα «Πατέρες» του Κωστή Παλαμά
Παιδί, το περιβόλι μου που θα κληρονομήσεις,
όπως το βρεις κι όπως το δεις να μη το παρατήσεις.
Σκάψε το ακόμα πιο βαθιά και φράξε το πιο στέρεα,
και πλούτισε τη χλώρη του και πλάτυνε τη γη του,
κι ακλάδευτο όπου μπλέκεται να το βεργολογήσεις,
και να του φέρεις το νερό το αγνό της βρυσομάνας.
Κι αν αγαπάς τ’ ανθρώπινα κι όσα άρρωστα δεν είναι,
ρίξε αγιασμό και ξόρκισε τα ξωτικά, να φύγουν,
και τη ζωντάνια σπείρε του μ’ όσα γερά, δροσάτα.
Γίνε οργοτόμος, φυτευτής, (γίνε) διαφεντευτής.
Β Μέρος
Με όνειρο…
Κάθε τέλος μια αρχή, είναι ο τίτλος ενός βιβλίου σύγχρονου λογίου. Μελετώντας τη σχέσης του χρόνου με τη ζωή, ο άνθρωπος λησμονεί συνήθως τὸ νόημα της μέσα στὸ παρὸν καὶ τὸ ἀναζητεί στὸ διαρκώς προσδοκώμενο μέλλον. Έτσι τὸ μέλλον γίνεται δυνάστης του ανθρώπου, ενώ τὸ παρὸν μεταβάλλεται σὲ απλὸ μέσο γιὰ τὴν ἐπίτευξη των μελλοντικών στόχων καὶ επιδιώξεών του· ἀντιμετωπίζεται ας απλὴ γέφυρα ποὺ οδηγεί στὸ μέλλον. Καὶ επειδὴ ἐκείνο ποὺ ζει ὁ άνθρωπος δὲν είναι τὸ μέλλον αλλὰ τὸ παρόν, συμβαίνει νὰ κινείται διαρκώς επάνω στὴ γέφυρα, χωρὶς ποτὲ νὰ φτάνει στὸν σκοπό του.
θα μας πει απλά και ανθρώπινα ο κάθε καλοπροαίρετος που έχει κουραστεί από τις υψηλές αναλύσεις.
Μην περιμένεις η ζωή να σε ρωτήσει εάν και πόσο αντέχεις. Δεν θα συμβεί ποτέ.
Μην περιμένεις να βρεθούν οι τέλειες συνθήκες για να πεις “θα ζήσω”. Ζήσε σήμερα και άδραξε τις ευκαιρίες που σου δίνει
Γιατί πάντα να υπάρχει ένα αλλά να πικραίνει το στόμα μας; Μην χαραμίζεις τη χαρά στο ψέμα το αύριο. Δεν υπάρχει
Μην περιμένεις να βρεις τον τέλειο πατέρα ή μάνα για να μην έχεις τραύματα. Μην περιμένεις να βρεις τους τέλειους δασκάλους, γιατί απλά δεν υπάρχουν. Μην περιμένεις να συναντήσεις τους τέλειους φίλους, γιατί ούτε εσύ είσαι. Ξεκίνα έστω και μόνος. Στην διαδρομή, θα συναντήσεις συνοδοιπόρους.
Σε αυτήν την πορεία εμείς είμαστε εδώ. Εμείς οι δάσκαλοί και οι γονείς σου. Το τέλος μιας τάξης είναι αρχή μιας νέας πορείας!! Παιδιά μας, τίποτα δεν τελειώνει. Τώρα συνεχίζετε. Εάν εμείς οι δάσκαλοί σας, σας δώσαμε τον πειρασμό της αναζήτησης, τότε μάλλον πετύχαμε.
Σε τούτη τη ζωή αξία δεν έχει μόνο η γνώση η οποία έτσι κι αλλιώς ξεπερνιέται καθώς δεν είναι αιώνια και αναλλοίωτη αλλά δυναμική και συνάμα ανατρεπτική. Εμείς θέλαμε τρόπο σκέψης να σας προσφέρουμε. Τη μεθοδολογία για να θέσετε και απαντήσετε σε ερωτήματα. Την ανησυχία της προσωπικής ανάπτυξης και της συλλογικής προόδου. Δεν έχει σημασία τι θα πώ εγώ. Αλλά τι θα πείτε εσείς φεύγοντας από εδώ. Και τι θα πούμε κι εμείς. Καλή συνέχεια σε όλους. Σας εύχομαι καλή πρόοδο, ανεξάρτητα που θα βρεθούμε από τη νέα χρονιά ο καθένας και η καθεμία. Εμείς είμαστε περήφανοι και περήφανες για εσάς!!
Ευγνωμοσύνη εκφράζουμε
- Στο Σύλλογο των Διδασκόντων για τη στήριξη της σημερινής βραδιάς
- Στην πολυτάλαντη φιλόλογο μας, κα. Θεοδώρα Βουτσά που είχε τη συνολική επιμέλεια της βραδιάς
- Στη συνάδελφο της Φυσικής Αγωγής κα. Κρίστη Χριστοπούλου που είχε την ευθύνη του χορευτικού μας ομίλου
- Στο Δήμο Αμαρουσίου και στον πρόεδρο της ΚΕΔΑ κ. Νίκο Πέππα για την απλόχερα γενναιόδωρη στήριξη των
- Στη σύμβουλο του κ. Δημάρχου κα. Άννα Βαγιωνά γιατί πίστεψε σε εμάς
- Στην κα. Κατερίνα Βάλβη και κα. Νίκη Αγιασματζή για την ενδυματολογική επιμέλεια
- Στις κυρίες και τους κυρίους που προσέφεραν απλόχερα προσωπική εργασία και είδη σκηνικών
- Στους εκλεκτούς μουσικούς μας Νικόλαο Ανδρίκο, Στρατή Σκουρκέα
- Στον κ. Ανδρέα Ποταμίτη, Στέλιο Κυριακάκη και Χρήστο Κρικέλα
- Στην ευπρεπίστριά μας κα. Καίτη Ρίππη
- Στον ηχολήπτη μας
- Στο Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων γιατί πραγματικά στήριξε με όλες τις διαθέσιμες δυνάμεις του τη σημερινή βραδιά
- Στον κ. Κώστα Βασιλείου
- Στο ανθοπωλείο Αμαρυλλίς στη Νέα Ιωνία
- Στην υπεραγορά Σκλαβενίτης και Αρτοζαχαροπλαστείο Ντάση για την προσφορά ειδών
- Σε εσάς που μας τιμήσατε
- Και βέβαια στα παιδιά μας
Απονέμουμε αναμνηστική πλακέτα για την μοναδική τους προσφορά στο σχολείου, στους Γονείς κ. Νικόλαο Μαμά και κ. Απόστολο Σαλίβερο
